niedowierzanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nie dawanie wiary czemuś
(1.1)
(1.1) Halinka ma już dość tego ciągłego niedowierzania w prawdziwość jej uczuć. (1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na osiemdziesiątce. (1.1) O różnych już rzeczach słyszałem, ale żeby ktoś przebrał trupa i postawił na warcie, żeby na mecz pójść, to największy idiotyzm, z jakim miałem dotąd do czynienia – stwierdził Fred Marcinkowski, kręcąc z niedowierzaniem głową.
(1.1) powątpiewanie, nieufność, sceptycyzm
(1.1) krytycyzm, podejrzliwość, rezerwa
niedowiarek niedowierzający, niedowierczy niedowierzająco niedowierzający
angielski: (1.1) disbelief, distrust, incredulity białoruski: (1.1) недавер'е francuski: (1.1) défiance hiszpański: (1.1) incredulidad , desconfianza nowogrecki: (1.1) δυσπιστία rosyjski: (1.1) недоверие ukraiński: (1.1) недовір'я , недовіра włoski: (1.1) incredulità