kontrreformacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;
(1.1)
(1.1) Inkwizycja powstała w Kościele katolickim w wyniku kontrreformacji. (1.1) W czasach kontrreformacji troskliwym gospodarzem Rzymu okazał się Grzegorz XIII (1572-1585), dzielący swą energię między walkę z herezją a działalność kulturalną, naukową i gospodarczą.
(1.1) reformacja
kontrreformacyjny
angielski: (1.1) Counter-Reformation baskijski: (1.1) kontrarreforma bułgarski: (1.1) контрареформация czeski: (1.1) protireformace duński: (1.1) modreformation francuski: (1.1) Contre-Réforme hiszpański: (1.1) contrarreforma łaciński: (1.1) Contrareformatio niderlandzki: (1.1) Contrareformatie niemiecki: (1.1) Gegenreformation rosyjski: (1.1) Контрреформация słowacki: (1.1) protireformácia słoweński: (1.1) protireformacija ukraiński: (1.1) контрреформація węgierski: (1.1) ellenreformáció włoski: (1.1) controriforma