mianować ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) powoływać na stanowisko (1.2) nadawać tytuł lub godność (1.3) określać nazwą
(1.1)
(1.1) Niedawno został mianowany prezesem. (1.2) Zarząd towarzystwa mianuje Pana honorowym kustoszem zbiorów.
(1.1-3) mianować +
mianowanie , mianownik , miano , mianowaniec mianownikowy mianowicie mianowicie
angielski: (1.1) promote; (1.3) name hiszpański: (1.1) nombrar, designar; (1.2) nombrar, denominar; (1.3) nombrar, llamar rosyjski: (1.1) назнача́ть; (1.3) именова́ть ukraiński: (1.1) іменувати, йменувати, називати