conor ()
czasownik (1.1) próbować, usiłowaćJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. A-H, tom 1, Warszawa 2001, s. 407, ISBN 83-7195-221-X
(1.1) cōnor, cōnārī, cōnātus sum
(1.1) Caesari cum id nuntiatum esset, eos per provinciam nostram iter facere conari (…) ad Genavam pervenitGajusz Juliusz Cezar, Commentarii de bello Gallico I, 7. → Gdy oznajmiono Cezarowi, że oni (Helweci) próbują przejść przez naszą prowincję (…) przybył do Genewy.