ścigać ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić (1.2) poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym czasownik zwrotny niedokonany ścigać się (2.1) rywalizować ze sobą w wyścigu
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Chart ściga zająca. (1.2) Kradzież z włamaniem jest przestępstwem ściganym z urzędu. (1.2) Policja ściga podejrzanego sprawcę.
(1.1) gonić, polować, urządzać wyścigi
wyścig , ściganie , ścigacz , prześciganie , prześcignięcie , wyścigi prześcigać , prześcignąć wyścigowy
angielski: (1.1) chase, pursue; (1.2) hunt; (2.1) race, compete hiszpański: (1.1) perseguir; (1.2) perseguir; (2.1) perseguirse kataloński: (1.1) perseguir niemiecki: (1.1) verfolgen; (1.2) jagen, verfolgen rosyjski: (1.1) гонять; (2.1) гоняться szwedzki: (1.1) jaga, förfölja, följa efter; (1.2) beivra, ingripa, gripa in, lagföra, åtala tuvalu: (1.1) fakatautele; (2.1) fakatautele włoski: (1.1) inseguire, rincorrere; (1.2) perseguire