__TOC__ repugnar ()
czasownik przechodni (1.1) być sprzecznym (z czymś), przeczyć, odrzucać, podważać, kwestionować czasownik nieprzechodni (2.1) budzić odrazę/wstręt, czuć obrzydzenie
(1.1) (2.1)
(1.1) La idea de un deber que no puede cumplirse repugna la noción de obligación moral. → Idea obowiązku, którego nie można spełnić, jest sprzeczna z pojęciem moralnego zobowiązania. (2.1) A cualquier sociedad civilizada le repugna convivir con la impunidad de un genocidio. → Dla każdego cywilizowanego społeczeństwa współistnienie z bezkarnością ludobójstwa budzi odrazę.
(1.1) rehusar, contradecir (2.1) asquear, desagradar, disgustar
repugnancia repugnante repugnantemente
repugnar ()
czasownik (1.1) odrzucać, być odrażającym, budzić niechęć, powodować wstręt