duchowieństwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;
(1.1) ,
(1.1) Część szczególna dotycząca duchowieństwa została poświęcona zagadnieniom związanym z pełnieniem funkcji papieża, biskupa, proboszcza, wikariusza, zakonnika czy nauczyciela religii.synod-katowice.wiara.pl (1.1) Wykład był poświęcony roli duchowieństwa żydowskiego w czasie powstania styczniowego.
(1.1) duchowieństwo wyższe / zakonne / diecezjalne / katolickie / prawosławne / ewangelickie / żydowskie / polskie / ruskie / średniowieczne / zeświecczałe • ogół / stopnie / zjazd / przywileje / uprawnienia duchowieństwa
(1.1) kler, stan duchowny
(1.1) stan
duch , duchowny , duchowość duchowy, duchowny duchowo
angielski: (1.1) priesthood, clergy białoruski: (1.1) духавенства bułgarski: (1.1) духовенство czeski: (1.1) duchovenstvo hiszpański: (1.1) clero , clerecía rosyjski: (1.1) духовенство słowacki: (1.1) duchovenstvo ukraiński: (1.1) духівництво , духовенство wilamowski: (1.1) dühowjyństwo włoski: (1.1) clero , chiericato