καλόγερος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mnich, zakonnik (1.2) samotnik, odludek, pustelnik (1.3) stary kawaler (1.4) wieszak stojący (1.5) wrzód, czyrak (1.6) sikora
(1.1-5) M20
(1.1) μοναχός (1.2) ερημίτης (1.3) γεροντοπαλίκαρο, γεροντοκόρος, εργένης (1.4) καλόγηρος, κρεμάστρα, πορτμαντό (1.5) δοθιήνας (1.6) παπαδίτσα, κλειδωνάς
(1.4) έπιπλο (1.5) φλεγμονή (1.6) πουλί
καλόγρια , καλογεράκι καλογερικός, καλογερίστικος καλογερεύω