kafel ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ozdobna płytka ceramiczna; (1.2) tysiąc złotychMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 222.
(1.1)
(1.1) Nasz stary piec miał wspaniałe ozdobne kafle. (1.1) Całe pomieszczenie wyłożone było turkusowymi kaflami. (1.2) Kosztowało mnie to pięć kafli.
(1.1) kafle garnkowe / miskowe / cylindryczne / półcylindryczne / wnękowe / niszowe / płytkowe / płaskie / dekoracyjne
kafelek , kaflarz , kaflarnia , kafelkowanie , wykafelkowanie kafelkować , wykafelkować kaflowy, kafelkowy, wykafelkowany, kaflarski
angielski: (1.1) tile esperanto: (1.1) kahelo rosyjski: (1.1) декоративная плитка ; (1.2) косарь ukraiński: (1.1) кахель włoski: (1.1) piastrella , mattonella , ambrogetta