znamię ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) plamka, wypukłość na skórze (1.2) cecha charakterystyczna właściwa czemuś (1.3) u niektórych roślin: górna część słupka
(1.1-3)
(1.2) Jeżeli przenikanie świata przez chrześcijaństwo było dewizą średniowiecza, to znamieniem nowożytnych czasów będzie zeświecczanie chrześcijańskich idei i form„Znak”, numery 8-14, str. 91..
znamienny, znamienity znamionować
angielski: (1.1) birthmark; (1.2) mark, pozytywna: hallmark, negatywna: stigma; (1.3) stigma duński: (1.1) modermærke niemiecki: (1.1) Muttermal ; (1.2) Kennzeichen , Merkmal ; (1.3) Narbe tuvalu: (1.1) ila wilamowski: (1.1) muytterzaehia , müttercacha