kolektywizacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nadawanie czemuś formy kolektywnej;
(1.1) ,
(1.1) kolektywizacja wsi / rolnictwa • przymusowa kolektywizacja • przeprowadzać / prowadzić kolektywizację
(1.1) prywatyzacja
(1.1) nacjonalizacja
(1.1) rozkułaczanie
kolektyw , kolektywność , kolektywizowanie , kolektywizm , kolektywista , kolektywistka kolektywizować , skolektywizować kolektywny, kolektywistyczny, kolektywizacyjny kolektywnie
(1.1) Tadeusz Kuroczycki, Wojciech Ryszard Rzepka, Zapożyczenia leksykalne z rosyjskiego w polszczyźnie pisanej, Studia Rossica Posnaniensia 10, 107-115, Poznań 1978, s. 109.
angielski: (1.1) collectivization baskijski: (1.1) kolektibizazio białoruski: (1.1) калектывізацыя francuski: (1.1) collectivisation hiszpański: (1.1) colectivización kazachski: (1.1) ұжымдастыру litewski: (1.1) kolektyvizacija niemiecki: (1.1) Kollektivierung nowogrecki: (1.1) κολεκτιβοποίηση , κολεχτιβοποίηση rosyjski: (1.1) коллективизация słowacki: (1.1) kolektivizácia słoweński: (1.1) kolektivizácia ukraiński: (1.1) колективізація