koncelebracja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wspólne sprawowanie eucharystii przez więcej niż jednego prezbitera; (1.2) msza sprawowana w koncelebrze
(1.1-2)
(1.1) Uroczystej koncelebracji przewodniczy pszowski dziekan. (1.2) Wszystko się przedłużyło, koncelebracja trwała półtorej godziny.
(1.1) koncelebra, celebracja, celebrowanie (1.2) koncelebra, msza, eucharystia, liturgia
(1.1) czynność (1.2) obrzęd
koncelebrant , koncelebrans , koncelebra , koncelebrowanie koncelebrować
<
angielski: (1.1) concelebration włoski: (1.1) concelebrazione