odprawiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( odprawić) (1.1) odsyłać kogoś, nie zrobiwszy tego, o co prosił (1.2) czynić coś według ustalonego wcześniej protokołu lub zwyczaju (1.3) dać komuś wypowiedzenie, zwolnić kogoś (1.4) zadośćuczynić wymogom związanym z wyjazdem kogoś lub wysłaniem czegoś (1.5) poddawać kontroli celnej czasownik zwrotny niedokonany odprawiać się ( odprawić się) (2.1) przechodzić odprawę, np. na lotnisku, na granicy
(1.1-5) (2.1)
(1.1) Królewna odprawiała jedno poselstwo po drugim. (1.2) Generalnie prezbiterzy odprawiają jedną mszę dziennie. (1.3) Po takiej ilości bumelek, nic dziwnego, że go odprawiają. (1.4) Gdy odprawiano grupę, rezydentka pomagała załatwiać formalności. (2.1) Podróżni najpierw się odprawiają, a dopiero potem biegną do sklepów bezcłowych.
(1.1) odprawiać + • nie odprawiać +
(1.1) odprawiać petenta / posłów / poselstwo (1.2) odprawiać mszę / ceremonie (1.4) odprawiać podróżnego / podróżującego
(1.1) odsyłać, oddalać, wydalać (1.2) sprawować, celebrować (1.3) zwalniać
odprawa , odprawianie , odprawienie odprawczy
angielski: (1.1) send back, turn away; (1.2) conduct; (1.3) dismiss, fire; (1.5) clear łaciński: (1.2) celebro niemiecki: (1.1) abschicken, zurückschicken; (1.2) halten, tun; (1.3) entlassen, feuern; (1.5) abfertigen włoski: (1.1) mandare via; (1.2) celebrare; (1.3) licenziare; (1.4) inviare, spedire