rycerz zielonego stolika ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy (1.1) gracz w kartyStanisław Skorupka: Słownik frazeologiczny języka polskiego, tom 2, str. 216, Wiedza Powszechna, 1968
(1.1) Był to „paryżanin na krakowskim bruku", bon vivant, birbant, wyłysiały w nocnych bojach rycerz zielonego stolika, słynny gracz w „diabełka", za czasów młodości aktor-amator i amator pięknych aktorek, teraz jaśnie pan dyrektor z obowiązku.Tymon Terlecki: Pani Helena, str. 70, Wydawnictwo Literackie, 1991
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
angielski: (1.1) knight of the green cloth, knight of the green baize