zbawić ()
czasownik przechodni dokonany ( zbawiać) (1.1) wyciągnąć kogoś z opresji, uratować (1.2) uchronić przed potępieniem wiecznym (1.3) pozbawić
(1.1-3)
(1.2) Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, ale aby świat zbawićEwangelia wg św. Jana 12,47. (1.3) Ból, gniew, rany, wzruszenie, przestrach, zbawiły ją sił — i słabość niezmierna rozeszła po wszystkich jej członkach, oczy i myśli jej zgasły — i padła zemdlonaHenryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, tom III, rozdział II.
(1.1-2) zbawić + • nie zbawić +
(1.1) uratować, wybawiać (1.2) odkupić, wykupić (1.3) pozbawić
zbawienie , zbawiciel , Zbawiciel , zbawca , Zbawca zbawiać zbawienny, zbawczy zbawiennie
angielski: (1.1) save, salve, salvage; (1.2) redeem, deliver polski język migowy: włoski: (1.1) salvare, liberare; (1.2) salvare, redimere