węszyć ()

czasownik nieprzechodni niedokonany ( wywęszyć) (1.1) szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem (1.2) usiłować dowiedzieć się czegoś o kimś lub o czymś

(1.1-2)

(1.1) Ten dźwięk zaniepokoił psy, poderwały się gwałtownie, rozglądając i węsząc, któryś zaszczekał, jednak po chwili znów położyły się na gorącym piasku. (1.2) Czytelnicy (ci z urzędu) węszyli aluzje, kpinę z nowego ładu.

węszenie

angielski: (1.1) snuff; (1.2) snoop, pry czeski: (1.1) čmuchat fiński: (1.1) haistaa hiszpański: (1.1) oler jidysz: (1.2) שנאַפּן litewski: (1.1) uosti niemiecki: (1.1) schnüffeln, wittern słowacki: (1.1) čuchať wilamowski: (1.1) špiyn