asyżanin ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Asyżu
(1.1)
(1.1) Radosny tłum asyżan przeszedł ulicami miasta. (1.1) Asyżanie, gdy go zobaczyli w mieście, uczynili wielkie zbiegowisko, drwiąc i szydząc z Franciszka jak z obłąkanego, nie szczędząc mu przy tym razów kijami i kamieniamiJoachim Roman Bar, Jego śladami: kazania o św. Franciszku z Asyżu, Akademia Teologii Katolickiej, 1988.. (1.1) W tym określonym wypadku, w roku tysiąc trzysta dziewięćdziesiątym dziewiątym (nie żył już San Francesco, nie żyła Santa Chiara, oboje, których głosy przywodziły do zgody, do opamiętania) asyżanie, będący w wojnie z Perugią, zdobyli i zniszczyli opactwo, w którym schronili się oblężeni. Nie ocalały ani kobiety, ani dzieciEwa Szelburg-Zarembina, Imię jej Klara, s. 14, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1987.. (1.1) (…) Chrystus (…) rzekł był wyraźnie pewnemu młodemu asyżaninowi, klęczącemu w dusznej rozterce w rozpadającej się w gruzy pustej kapliczce San Damiano za murami jego rodzinnego miasta: „Franciszku, napraw mój dom, który jest w ruinie”Ewa Szelburg-Zarembina, I otwarły się drzwi: O bracie Eliaszu medytacje, s. 133, Instytyt Wydawniczy Pax, 1971..
(1.1) mieszkaniec
Asyż asyżanka asyski
< <
włoski: (1.1) assisano , assisiate