czaprak ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej; (1.2) derka lub okrycie zakładane koniowi lub psu, które zabezpieczają przed chłodem (1.3) wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części
(1.1-3)
(1.1) Przed królem jechali rycerze na koniach odzianych w zdobne czapraki. (1.2) Nasza klaczka dostanie nowy czaprak. (1.2) Babciny jamnik okryty wełnianym czaprakiem siedział na kolanach. (1.3) Handlarz wyłożył na ladę trzy czapraki.
(1.3) krupon
czapraczek czaprakowy
angielski: (1.1) shabrack niemiecki: (1.1) Satteldecke , Schabracke węgierski: (1.1) nyeregtakaró włoski: (1.1) gualdrappa