szelest ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp.
(1.1)
(1.1) Zabłysnęło światło latarki, dobiegły odgłosy rozmowy i szelest rozwijanego papieru. (1.1) Pod koniec seansu prawie nic nie usłyszałem, jedynie sam szelest zwijanych torebek po popcornie i chipsach.
(1.1) szelest +
(1.1) szelest liści / papieru / ortalionu • słyszeć / usłyszeć szelest
(1.1) dźwięk
szelestnica , szeleszczenie , zaszeleszczenie , Szelestowski , Szelestowska , bezszelestność , szeleścik szeleścić , zaszeleścić bezszelestny bezszelestnie
angielski: (1.1) rustle niemiecki: (1.1) Geraschel rosyjski: (1.1) шелест ukraiński: (1.1) шелест wilamowski: (1.1) gyrosiuł