padewczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec miasta Padwy (1.2) student (absolwent) Uniwersytetu Padewskiego
(1.1-2)
(1.1) Padewczycy bardzo kochają swojego patrona. (1.1) Uger Buzzacarini był padewczykiem, wykształcony na tamtejszym uniwersytecie, został sprowadzony do Polski prawdopodobnie przez (…) Sulisława kanonika krakowskiegoKraków przedlokacyjny: materiały sesji naukowej z okazji dni Krakowa w 1984 roku, s. 114, Wydawnictwo Literackie, 1987.. (1.2) Do grupy tych najwszechstronniej wykształconych pod względem formalnym należą przede wszystkim padewczycy, przebywający w różnych latach, niekiedy równocześnie, w uniwersytecie padewskimMirosław Korolko, Seminarium Rzeczypospolitej Królestwa Polskiego: humaniści w kancelarii królewskiej Zygmunta Augusta, s. 76, Wiedza Powszechna, 1991.. (1.2) Aby lepiej zrozumieć, na czym ta analogiczność «De optimo senatore» względem dzieła Cycerona miałaby polegać, należy przypomnieć, że jednym z padewczyków współpracujących z Nideckim przy edycji fragmentów był Jan KochanowskiAleksander Stępkowski (red.), O senatorze doskonałym studia: Prace upamiętniające postać i twórczość Wawrzyńca Goślickiego pod redakcją Aleksandra Stępkowskiego, Kancelaria Senatu, 2009.. (1.2) W roku 1565 szeregi dawnych padewczyków w kancelarii królewskiej u boku Myszkowskiego zasilił przedstawiciel młodszego już pokolenia — Jan Zamoyski, przyszły podkanclerzy, a potem kanclerz i hetman wielki koronnyJanusz Pelc, Jan Kochanowski poeta renesansu, s. 48, Czytelnik, 1988..
(1.1) Włoch
Padwa , Padewczyk padewka padewski
angielski: (1.1) Paduan czeski: (1.1) Padovan francuski: (1.1) Padouan galicyjski: (1.1) paduano hiszpański: (1.1) paduano , patavino niemiecki: (1.1) Paduaner słoweński: (1.1) Padovčan włoski: (1.1) padovano