oprawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia (1.2) urzędnik powołany do ścigania przestępców w XIV i XV wieku w Polsce;
(1.1-2)
(1.1) kat, rakarz, rzeźnik (1.2) justycjariusz
(1.1) zbrodniarz (1.2) urzędnik
oprawa , oprawianie oprawczyni oprawiać oprawny
angielski: (1.1) torturer niemiecki: (1.1) Scharfrichter rosyjski: (1.1) палач wilamowski: (1.2) šynder , śynder