wskoczyć ()
, ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( wskakiwać) (1.1) skacząc, dostać się na wierzch lub do środka czegoś (1.2) dostać się gdzieś szybko lub w ostatniej chwili (1.3) o elementach mechanicznych: trafić we właściwy otwór (1.4) wstąpić do kogoś lub gdzieś na krótko
(1.1-4)
(1.1) To też, gdy mu się jednego razu udało wejść do izby chyłkiem i nieobaczkiem, wskoczył na łóżko, zakopał się głęboko w pierzynie i zasnął. (1.1) Żeby popisać się przed koleżankami z klasy, wziął deskorolkę i wskoczył na bardzo wysoki murek. (1.2) Autobus już odjeżdżał z zatoczki, więc jął biec, krzyczeć, po czym wskoczył energicznie do środka. (1.3) Męczyłem się z tymi zębatkami kilka godzin; dopiero teraz wskoczyły jedna w drugą. (1.4) Miałam jeszcze chwilę wolnego czasu, więc wskoczyłam do sąsiadki, pogawędzić o dzisiejszej pogodzie. (1.4) Gdy szła do turbowindy, gotowa, by wskoczyć pod prysznic, zjeść coś i napić się – napić się czegoś mocnego – komandor Pamel Poul próbowała ignorować rosnące poczucie niepokoju i niespokojną kulę zimna, która osadziła się w jej żołądku
(1.1) naskoczyć (1.2) wtargnąć, bryknąć (1.3) wejść, zaskoczyć, zakleszczyć (1.4) zajrzeć, odwiedzić; wpaść, podskoczyć
(1.1) zeskoczyć, zejść (1.2) wyjść, uciec, wybiec (1.3) wypaść, odłączyć
skoczek //, wyskok , podskok , skok, skakanie, skoczenie, skakanka skoczyć , podskoczyć , uskoczyć , przeskakiwać , wyskakiwać skoczny skocznie
angielski: (1.1) jump in, jump on