__TOC__ opora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) osoba, na której można się wesprzeć w trudnej sytuacji (1.2) rzecz, na której coś lub ktoś się opiera (1.3) coś będące przeszkodą, trudnością stojącą na drodze do czegoś
(1.1-3)
(1.1) Jesteś władcą i oporą moją i wszystkich Fenicjan w tym kraju, ale… bądź miłosierny…Bolesław Prus, Faraon, tom II, rozdz. VIII. (1.3) Wszystko szło temu Królowi z oporąStanisław Staszic, Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego Kanclerza i Hetmana W. K.: do dzisieyszego stanu Rzeczypospolitey Polskiey przystosowane, tom 1, s. 224..
(1.3) iść z oporą
(1.1) oparcie, opoka, ostoja (1.3) przeszkoda, zawada
parcie , opór , oparcie , opieranie , opieranie się opierać się , oprzeć się
angielski: (1.1) support; (1.2) support duński: (1.1) støtte ; (1.2) støtte norweski (bokmål): (1.1) støtte /; (1.2) støtte / norweski (nynorsk): (1.1) støtte , stytte ukraiński: (1.1) опора ; (1.2) опора
opora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podpora, wsparcie (1.2) oparcie