__TOC__ consul ()
rzeczownik policzalny (1.1) konsul (urzędnik państwa za granicą) (1.2) konsul (urzędnik w starożytnym Rzymie) (1.3) konsul (tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu we Francji, w okresie I Republiki)
(1.1-3) consul; consuls
consulate consular consularly
consul ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konsul (urzędnik państwa za granicą) (1.2) konsul (urzędnik w starożytnym Rzymie) (1.3) konsul (tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu we Francji, w okresie I Republiki)
(1) consul; consuls
consulaire consulat
consul ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konsul
(1.1) consul, consulis
(1.1) In civitate Romana duo consules creabantur; cum unus Romae inesset ut urbem ordinaret alter exercitum e castris movere atque bellum in ulterioribus provinciis Imperii gerere potuit. → W państwie rzymskim wybierało się dwóch konsulów; gdy jeden był obecny w Rzymie, żeby zarządzać miastem, drugi mógł ruszyć z wojskiem i prowadzić wojnę w bardziej odległych prowincjach Imperium.
(1.1) pro consule
consularis , consulatus , consultum consulo consularis