niedostateczny ()
przymiotnik (1.1) niewystarczający, zbyt mały, niespełniający wymagań rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) najniższa ocena szkolna, stopień niedostateczny
(1.1) (2.1)
(1.1) Zwłaszcza ostatni Jagiellonowie w niedostatecznym stopniu dopuszczali do głosu szlachtę, której żądania zwiększenia realnej władzy królewskiej pozostawały w opozycji do łagodnej polityki dworu.
(1.1) niedostateczne dowody / wyjaśnienie, tłumaczenie • niedostateczna ilość czegoś • zainteresować się czymś w niedostatecznym stopniu • stopień niedostateczny ocena niedostateczna (2.1) dostać niedostateczny na semestr • być zagrożonym niedostatecznym • mieć na świadectwie dwa / trzy / cztery niedostateczne
(1.1) niewystarczający, niezadowalający (2.1) ndst.; 1
(2.1) ocena
niedostateczność , niedostatek niedostatecznie
(2.1)
angielski: (1.1) insufficient; (2.1) failed, unsatisfactory białoruski: (1.1) недастатковы chorwacki: (1.1) nedostatan czeski: (2.1) nedostatečný duński: (1.1) utilstrækkelig hiszpański: (1.1) insuficiente; (2.1) insuficiente , suspenso rosyjski: (1.1) недоста́точный, неудовлетвори́тельный; (2.1) неудовлетвори́тельный