kołtuństwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mentalność, moralność i postawa właściwa kołtunowi (1.2) zbiorowość ludzi zacofanych, ciemnych i nietolerancyjnych
(1.1-2) ;
(1.1) Wspomnienia o Magdalenie Samozwaniec to (…) kopalnia wiedzy o pisarce, która przez całe życie piórem walczyła z hipokryzją, zakłamaniem i kołtuństwemfragment recenzji książki… (1.2) Kołtuństwo nie znające angielskiego nie pojęło żartu skierowanego przez reżysera do swojej ekipyz internetowej dyskusji o filmie „Ida”.
(1.1) kołtuństwo obyczajowe / umysłowe • mieć dość kołtuństwa • walka z kołtuństwem
(1.1) zacofanie; kołtuneria, ciemnota, dulszczyzna, obskurantyzm, wstecznictwo; filisterstwo; ciemniactwo (1.2) kołtuneria, ciemnota, ciemnogród
(1.1) drobnomieszczaństwo, drobnomieszczańskość, mieszczaństwo, mieszczańskość (1.2) środowisko, zbiorowość
kołtun , kołtunka , kołtuneria , kołtunienie kołtunić , skołtunić , kołtunieć , skołtunieć kołtuński, kołtunowy, kołtunowaty kołtuńsko
od - kłębu brudnych, splątanych włosów, który był symbolem ciemnoty, zacofania i wstecznictwa
angielski: (1.1) obscurantism białoruski: (1.1) мяшчанства niemiecki: (1.1) Spießbürgertum ; (1.2) Spießbürgerlichkeit rosyjski: (1.1) мещанство ; (1.2) мещане ukraiński: (1.1) міщанство