kołtuneria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mentalność, moralność i postawa właściwa kołtunowi (1.2) zbiorowość ludzi zacofanych, ciemnych i nietolerancyjnych
(1.1-2) ;
(1.1) Czym możemy pochwalić się przed światem? Najbardziej to jesteśmy znani ze swojej kołtunerii, bigoterii i głupotyz forum internetowego. (1.2) Gałczyński (…) do białej gorączki doprowadza kołtunerię i straszne mieszczaństwo, co trwa w okopach Świętej Trójcy…
(1.1) kołtuneria obyczajowa / umysłowa • mieć dość kołtunerii • walka z kołtunerią
(1.1) zacofanie; kołtuństwo, ciemnota, dulszczyzna, obskurantyzm, wstecznictwo; filisterstwo; ciemniactwo (1.2) kołtuństwo, ciemnota, ciemnogród
(1.1) drobnomieszczaństwo, drobnomieszczańskość, mieszczaństwo, mieszczańskość (1.2) środowisko, zbiorowość
kołtun , kołtunka , kołtuństwo , kołtunienie kołtunić , skołtunić , kołtunieć , skołtunieć kołtuński, kołtunowy, kołtunowaty kołtuńsko
od - kłębu brudnych, splątanych włosów, który był symbolem ciemnoty, zacofania i wstecznictwa
(1.1) (1.2)