__TOC__ rzecznik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba występująca w obronie kogoś lub czegoś, popierająca jakąś sprawę (1.2) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję; (1.3) w dawnej Polsce: obrońca sądowy, prawnik prowadzący sprawę w imieniu klienta
(1.1-3)
(1.2) Rzecznik Praw Pacjenta, poza podjęciem działań własnych, może się też zwrócić do Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka o podjęcie działań z zakresu ich kompetencji.
(1.2) rzecznik premiera / rządu / prezydenta • rzecznik prasowy • rzecznik praw obywatelskich
(1.1) obrońca
rzec /, rzeknąć rzeczenie , rzecznictwo rzeczniczka
angielski: (1.2) spokesman czeski: (1.2) mluvčí duński: (1.2) talsmand fiński: (1.2) edustaja francuski: (1.2) porte-parole hiszpański: (1.2) portavoz , vocero kaszubski: (1.1) rzecznik ; (1.2) rzecznik niderlandzki: (1.2) woordvoerder niemiecki: (1.2) Sprecher , Wortführer norweski (bokmål): talsmann norweski (nynorsk): talsmann nowogrecki: (1.2) εισηγητής portugalski: (1.2) porta-voz suahili: (1.1) msemi, msemaji szwedzki: (1.1) försvarare , vapendragare , förfäktare , förkämpe , förespråkare ; (1.2) talesman , språkrör , ombudsman , ombud , målsman , förtroendeman tagalski: (1.2) tagapagsalita turecki: (1.2) sözcü węgierski: (1.2) szóvivő włoski: (1.2) portavoce
rzecznik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rzecznik
(1.1) mediowi rzecznik → rzecznik prasowy