banicja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) karne wygnanie bez prawa powrotu (1.2) wykluczenie ze środowiska
(1.1) W średniowieczu na banicję mógł skazywać król lub cesarz.
banit , banita , banitka
→ wygnanie
angielski: (1.1) banishment białoruski: (1.1) выгнанне duński: (1.1) forvisning , landsforvisning ; (1.2) bandlysning , ekskommunikation niemiecki: (1.1) Verbannung włoski: (1.1) bando , confino