obudowa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obudowywanie czegoś (1.2) część zewnętrzna urządzenia (1.3) wmurowane w ścianę meble lub urządzenia (1.4) zespół budowli otaczających jakąś przestrzeń albo stojący wzdłuż jakiejś drogi (1.5) konstrukcja wzmacniająca stropy i ociosy wyrobiska
(1.1-5)
(1.2) Obudowa wykonana ze stopu magnezu zabezpiecza Toughbook przed upadkiem z wysokości.
angielski: (1.2) cover; (1.4) housing estoński: (1.2) korpus kaszubski: (1.1) òbùdowa ; (1.2) òbùdowa rosyjski: (1.2) корпус , оболочка