-mancja ()
temat słowotwórczy (1.1) ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wróżbą, wróżeniem
(1.1)
(1.1) aeromancja • aksynomancja • alektriomancja • aleuromancja • alfitomancja • antropomancja • arytomancja • astragalomancja • astromancja • austromancja • belomancja • bibliomancja • botanomancja • cephaleonomancja • ceromancja • chiromancja • daktyliomancja • gastromancja • geomancja • gyromancja • halomancja • hydromancja • ichtiomancja • kapnomancja • kartomancja • katoptromancja • kleromancja • koscynomancja • kritomancja • krystalomancja • lekanomancja • libanomancja • litomancja • meteoromancja • metopomancja • molybdomancja • myomancja • nekromancja • nomancja • oenomancja • ofiomancja • onejromancja • onomatomancja • onychomancja • onymancja • ornitomancja • psefomancja • pyromancja • rhabdomancja • sideromancja • skapulimancja • skiomancja • sternomancja • stychomancja • sykomancja • teframancja • teomancja • tyromancja
-manta, -mantka
(-manteía) < (mántis) → wróżbiarz
włoski: (1.1) -manzia