lektura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czynność czytania (1.2) to, co ktoś czyta lub będzie czytał (1.3) pozycja książkowa przeznaczona czytania i omawiania w toku nauczania danego przedmiotu szkolnego;
(1.1-3)
(1.1) Obaj bardzo lubili te spokojne godziny, pełne rozmów i lektury, kiedy nie trzeba było złościć się, słuchać krzyżujących się okrzyków i podporządkowywać się sprzecznym decyzjom. (1.3) Ile osób liczy zespół układający kanon lektur szkolnych?
(1.1) lektura kursoryczna • pogrążyć się w lekturze • rozpoczynać / rozpocząć / kontynuować / przerywać / przerwać / kończyć / skończyć / odkładać / odłożyć lekturę (1.2) ulubiona lektura • lektura do poduszki • lektura książkowa / publicystyczna (1.3) lektura obowiązkowa / nieobowiązkowa / nadobowiązkowa / nadprogramowa • kanon lektur • znać lektury • nie znać lektur • czytać / przeczytać lekturę
lektor , lektorka , lektorat , lektorium lekturka lekturowy
angielski: (1.1) reading; (1.2) reading; (1.3) (essential) reading esperanto: (1.?) legado francuski: (1.?) lecture hindi: (1.?) व्याख्यान jidysz: (1.1) לייענען niemiecki: (1.1) Lektüre ; (1.2) Lektüre ; (1.3) Lektüre nowogrecki: (1.?) ανάγνωσμα suahili: (1.?) mhadhara szwedzki: (1.1) läsning ; (1.2) lektyr włoski: (1.?) lettura