__TOC__ katorga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zesłanie na Syberię, często związane z ciężką niewolniczą pracą (1.2) miejsce katorgi (1.1) (1.3) ciężka praca, zwłaszcza fizyczna (1.4) wielkie cierpienie lub trudna do zniesienia sytuacja
(1.1-4)
(1.1) …Nasz bohater narodowy musiał ginąć tragicznie, w nurtach Elstery, na stokach warszawskiej Cytadeli, na syberyjskiej katordze. (1.2) Katorga tamtejsza cieszyła się za czasów carskich zasłużenie złą sławą… (1.4) Gdybyś kiedyś zobaczył, jak on się mozoli nad spisywaniem raportu… Myślę, że właśnie ta poranna godzina po nocnym dyżurze, kiedy musi spisać raport o tym, kogo i jak poskramiał, to dopiero dla niego katorga…
(1.1) skazać na katorgę • uciec / wrócić z katorgi (1.2) przebywać na katordze • uciec / wrócić z katorgi (1.3-4) istna / prawdziwa katorga
(1.3) krwawica, orka; harówka, harówa, zachrzan; zapieprz; zapierdol (1.4) ból, cierpienie, droga krzyżowa, gehenna, golgota, kalwaria, męka, męczarnia, udręka, udręczenie
(1.1) zesłanie, zsyłka
katorżnik , katorżnica katorżniczy katorżniczo katować
(1.1) <
białoruski: (1.1) катарга ; (1.2) катарга ; (1.3) катарга ; (1.4) катарга bułgarski: (1.1) каторга ; (1.2) каторга niemiecki: (1.1) Zwangsarbeit ; (1.3) Schufterei , Plackerei ; (1.4) Plackerei nowogrecki: (1.1) κάτεργο rosyjski: (1.1) каторга ; (1.2) каторга ; (1.3) каторга ; (1.4) каторга słowacki: (1.1) katorga ukraiński: (1.1) каторга ; (1.2) каторга ; (1.3) каторга ; (1.4) каторга
katorga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katorga