zahamowanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) powstrzymanie dalszych zmian lub rozwoju (1.2) zatrzymanie pojazdu przy użyciu hamulca (1.3) odczuwanie trudności w nawiązywaniu relacji i wyrażaniu uczuć (1.4) naturalne powstrzymanie się od zachowań społecznie nieakceptowalnych
(1.1-3)
(1.1) Mocarstwa zachodnie osiągnęły czasowe zahamowanie rosyjskiej ekspansji w kierunku Bałkanów oraz zapobiegły upadkowi Imperium Osmańskiego, który nastąpił dopiero w następnym stuleciu. (1.2) Po gwałtownym zahamowaniu dwa wagony wypadły z szyn. (1.3) Mając zahamowania w nawiązywaniu znajomości, prawie nie opuszczał domu. (1.4) U narkomanów obserwuje się zjawisko utraty zahamowań.
(1.1) zahamowanie procesu (1.4) utrata zahamowań
(1.2) zatrzymanie (1.3) blokada
(1.1) niezahamowanie
niezahamowanie , hamowanie zahamować , hamować
bez zahamowań
,
włoski: (1.1) arresto , contenimento ; (1.2) frenata ; (1.3) inibizione , blocco ; (1.4) inibizione