peryferie ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) dzielnice zewnętrzne do centrum miasta (1.2) zewnętrzna część czegoś znajdująca się z dala od centrum (1.3) coś uważanego za mniej ważne (1.4) urządzenia peryferyjne
(1.1-4)
(1.1) Uważne spojrzenie na dzisiejszy plan Poznania utwierdza wszystkich w przekonaniu, że miasto jest bogato zazielenione, zwłaszcza na peryferiach, gdzie rozciągają się parki leśne w otoczeniu pól uprawnych, strumieni, stawów, jezior naturalnych i jezior spiętrzonychPark Kultury na Łęgach Dębińskich. (1.1) Mieszkańcy peryferii konurbacji górnośląskiej korzystają z sieci połączeń kolejowych. (1.2) To jest klasyczny przykład, jak sektor finansowy żywi się kosztem małego, pozbawionego siły przebicia kraju na peryferiach EuropyZombie nie da się zastrzelić. Polityka, nr 19 (3008), s. 41, Warszawa 2015..
(1.1) peryferie
(1.1) przedmieście (1.3) margines
(1.1) centrum
peryferia , peryferyjność peryferyczny, peryferyjny peryferycznie, peryferyjnie
→ okręg koła
(1.1) Forma : jest błędna. (1.1) "Słownik języka polskiego" pod red. W. Doroszewskiego notuje formę , rodzaju żeńskiego: peryferia.
bułgarski: (1.1) периферия duński: (1.1) periferi ; (1.2) periferi kataloński: (1.1) extraradi , suburbi , rodalia węgierski: (1.1) külterület