strych ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;
(1.1)
(1.1) Na widok ojca uciekała po prostu do swego pokoiku na piętrze, położonego tuż obok strychu. (1.1) Matka zabroniła dzieciom bawić się na strychu.
(1.1) być / trzymać coś / … na strychu • iść / wdrapać się / … na strych
(1.1) poddasze; ,
(1.1) piwnica
stryszek strychowy
angielski: (1.1) attic, loft baskijski: (1.1) ganbara, ganer duński: (1.1) loft esperanto: (1.1) subtegmento estoński: (1.1) pööning farerski: (1.1) loftsstova francuski: (1.1) grenier hiszpański: (1.1) desván islandzki: (1.1) háaloft , loft , kvistur kaszubski: (1.1) góra , przãter , pszãter koreański: (1.1) 다락방 (tarakpang) niemiecki: (1.1) Dachraum , Dachboden norweski (bokmål): (1.1) loft norweski (nynorsk): (1.1) loft nowogrecki: (1.1) σοφίτα nowopruski: (1.1) rīklis rosyjski: (1.1) чердак słowacki: (1.1) pôjd staropruski: (1.1) riclis szwedzki: (1.1) vind , vindsrum ukraiński: (1.1) горище węgierski: (1.1) padlás wilamowski: (1.1) śtuw , uferśtuf włoski: (1.1) attico