ortęć ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1)
(1.1)
(1.1) Do wypełnień w zębach przednich używane będą cementy krzemianowe […], w tylnych ortęć (amalgam) srebraWskazówki dla korzystających z Opieki Zdrowotnej studentów lwowskich szkół akademickich w roku akad. 1937/38, Lwów 1937, s. 5..
(1.1)
ortęcianie , ortęciowanie , rtęciówka
1856 rokJanuary Filipowicz, Walerian Tomaszewicz, O chemicznéj polskiéj terminologji, Wilno 1856.; rzeczownik odczasownikowy od hipotetycznego (co od ) lub *ortęciować (od )
(1.1)