nachvollziehen ()
czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony, przechodni (1.1) rozumieć, zrozumieć
(1.1) nachvollzieh|en (vollzieht nach), vollzog nach, nachvollzogen (haben)
(1.1) Können Sie nachvollziehen, was ich Ihnen gerade gesagt habe? → Czy rozumie/rozumieją Pan/Pani/Państwo to, co właśnie Pani/Pani/Państwu powiedziałam/powiedziałem? (1.1) Ich kann dein Verhalten nicht nachvollziehen. → Nie mogę zrozumieć twojego zachowania.
(1.1) verstehen, begreifen, folgen können, mitkommen, sich hineindenken, nachempfinden, nachfühlen, ermessen