ginąć () , ,
czasownik nieprzechodni (1.1) gubić się, zostawać zgubionym (1.2) umierać, zdychać (o pojedynczych organizmach) (1.3) wymierać (o dużej grupie organizmów) (1.4) przestawać być widocznym, słyszalnym itp.
(1.1-4)
(1.1) Ciągle ginie mi gdzieś ołówek. (1.2) Żołnierze masowo ginęli pod ostrzałem cekaemów. (1.3) Dinozaury wyginęły miliony lat temu. (1.4) Uciekinier zginął w tłumie.
(1.1) gubić się, o stworzeniach żywych zabłądzić (1.2) umierać, zdychać, padać (1.3) wymierać
(1.1) znajdować się
(1) ginięcie (1.1) zginięcie, zaginięcie (1.2) zginięcie (1.3) wyginięcie
(1.2) kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie
(1.2) od rdzenia (1.2)
(1.1) czasownik jest nieprzechodni (nie ma dopełnienia), ale tworzy imiesłowy przymiotnikowe bierne dla aspektu dokonanego „zaginąć”.
angielski: (1.1) get lost; (1.3) go extinct, perish duński: (1.1) blive tabt; (1.2) omkomme; (1.3) forsvinde esperanto: (1.2) perei kaszubski: (1.1) dżinąc; (1.2) dżinąc kataloński: (1.2) perir portugalski: (1.1) desaparecer, perder-se; (1.2) morrer; (1.3) desaparecer, ficar extinto; (1.4) desaparecer rosyjski: (1.1) потеряться; (1.2) гибнуть; (1.3) гибнуть; (1.4) исчезать, растворяться ukraiński: (1.1) губитися, пропадати; (1.2) гинути; (1.3) вимирати; (1.4) зникати