zdziczeć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( dziczeć) (1.1) stać się dzikim
(1.1)
(1.1) Przez kilka lat karczował syberyjskie lasy, coraz słabszy i bardziej zdziczały, aż wreszcie umarł, a jego zwłoki rzucono do głębokiego dołu, który niebawem pokryła wieczna zmarzlina.
dziczeć dziczy, dziki, zdziczały dzicz , zdziczenie , dzikuska , dzik , dziki , dzikus , dziczyzna , dzikość
rosyjski: (1.1) одича́ть słowacki: (1.1) zvlčiť sa włoski: (1.1) rinselvatichire