nabyć ()
czasownik przechodni dokonany ( nabywać) (1.1) wejść w posiadanie czegoś (1.2) zdobyć jakąś umiejętność, osiągnąć coś, dojść do czegoś czasownik zwrotny dokonany nabyć się (2.1) długo gdzieś lub z kimś być
(1.1-2) (2.1)
(1.1) A choć do supermarketu wchodzę z listą zakupów, zawsze nabędę kilka rzeczy impulsywnie. (1.2) Gorzko żałuję, że nie nabyłem umiejętności robienia pięknych obrazów.
(1.1) nabyć +
(1.1) nabyć akcje / aktywa • nabyć prawo
(1.1) kupić, odziedziczyć, zdobyć, dostać
bycie , nabycie , nabywanie , nabywacz , nabywca , nabywczyni , nabytek nabywać nabywczy
angielski: (1.1) acquire, zakupić: purchase; (1.2) acquire duński: (1.1) erhverve, købe rosyjski: (1.1) приобрести; (1.2) приобрести