sko ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) but
(1.1) en sko, skoen, sko, skoene
(1.1) Disse sko er svære at finde i butikkerne. → Te buty trudno znaleźć w sklepach.
(1.1) bruge størrelse 44 i sko • pudse sko • smide skoene • tage sko på
(1.1) fodtøj
(1.1) være i nogens sko • hestesko • skohorn • smedens hest og skomagerens kone har ofte de dårligste sko
sko ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) but
(1.1) en sko, skoen, sko, skoene lub en sko, skoen, sko, skoa
sko ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) but
sko ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) but, trzewikSvensk ordbok, hasło "sko" czasownik przechodni (2.1) obuwać, podkuwać (np. konia) czasownik zwrotny sko sig (3.1) obłowić się czyimś kosztem
(1.1) en sko, skon; skor, skorna (2.1) att sko, skor, skodde, skott, sko! ; pres. part. skoende, perf. part. skodd
(1.1) doja, pjuck
(1.1) skodon, fotbeklädnad
(1.1) ballerinasko, barfotasko, brog, danssko, derbysko, fotbollssko, gymnastiksko, kinasko, känga, lacksko, lågsko, munksko, näversko, pjäxa, platåsko, sandal, sandalett, seglarsko, skidsko, snösko, spiksko, stövel, svensksko, toffel, träsko, tygsko
(1.1) bakkappa, innersula, klack, plös, rand, skaft, tåkappa, yttersula
skoende, skoning
złożenie rzeczownikowe skoband, skoblock, skoborste, skodon, skohorn, skohylla, skokräm, skomakare, skomakeri, skonummer, skoputsare, skorem, skoskaft, skoskav, skosmörja, skosnöre, skospänne, skostorlek • damsko, herrsko, hästsko, stolpsko fraza rzeczownikowa stenen i skon fraza zdaniowa det är där skon klämmer