dostrzegać ()
czasownik przechodni niedokonany ( dostrzec) (1.1) zwracać uwagę na coś, zauważać coś (1.2) widzieć już z daleka czasownik zwrotny niedokonany dostrzegać się ( dostrzec się) (2.1) zauważać jeden drugiego
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Filip dostrzegał w Paulinie wybitne zdolności artystyczne. (1.2) Czy dostrzega Pani ten statek na horyzoncie?
(1.1-2) dostrzegać +
(1.1) odkrywać, rozeznawać się, spostrzegać, widzieć, wskazywać, zauważać, zdawać sobie sprawę, zwracać uwagę (1.2) spostrzegać, zauważać
dostrzegalność , dostrzeganie , dostrzeżenie , dostrzegalnia dostrzec dostrzegalny dostrzegalnie
albański: (1.1) vërej angielski: (1.1) discern, descry, detect, notice, see in, decern; (1.2) sight białoruski: (1.1) прыкмячаць; (1.2) прыкмячаць chiński standardowy: (1.1) 看到 (kàndào), 看见 (kànjiàn), 认识 (rènshi) esperanto: (1.1) rimarki kaszubski: (1.1) dostrzegac, pòstrzegac; (1.2) dostrzegac, pòstrzegac kataloński: (1.1) percebre rosyjski: (1.1) замечать; (1.2) замечать włoski: (1.1) vedere