bog ()
, , , ,
rzeczownik (1.1) bagno, grzęzawisko, moczary, trzęsawisko rzeczownik policzalny (2.1) kibel, klop, wucet czasownik (3.1) ugrzęznąć, grzęznąć
(2) bog; bogs (3) bog, bogged, bogged, bogs, bogging
(1.1) boggy
(2)
bog ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
(1.1)
(1.1) božanstvo
božji
bog ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
bog ()
, l. mn.
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) książka (1.2) księga, tom (część dzieła) (1.3) owoc buku
(1) en bog, bogen, bøger, bøgerne
(1.1) Hvor mange bøger læser du årligt? → Ile książek czytasz rocznie? (1.2) Hvad hedder den første bog af »Ringenes Herre«? → Jak nazywa się pierwszy tom „Władcy Pierścieni”?
(1.1) at læse/skrive en bog; ordbog; dagbog; telefonbog
(1.1) værk, roman
boglig
(1.1) år lærer mere end mange bøger • blå bog • håndbog
bog ()
(1.1)
(1.1)
bog () бог
rzeczownik (1.1) bóg
bog ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
boginja
bog ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) (u większych ssaków) łopatka (kość łopatkowa wraz z przylegającymi mięśniami) (1.2) (u zwierząt z uboju) łopatka (mięso przylegające do kości łopatkowej) (1.3) (w łodzi) część dziobowa burty (1.4) kurs (względem wiatru)
(1) en bog, bogen; bogar, bogarna
(1.1) (1.3)
bog ()
rzeczownik (1.1) węzeł, supeł
bogos