slave ()
, ,
rzeczownik (1.1) niewolnik, niewolnica
(1.1) slave; slaves
(1.1) He used the whip to make the slaves work faster. → Użył bicza, aby zmusić niewolników do szybszej pracy.
(1.1) master
slavery, Slave enslave slavishly antislavery
slave ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) niewolnik czasownik (2.1) ciężko pracować, harować
(1.1) en slave, slaven, slaver, slaverne (2.1) at slave, slaver, slavede, slavet
(1.1) Der er forbudt i Danmark at købe, sælge eller eje slaver. → W Danii kupowanie, sprzedawanie i posiadanie niewolników jest zabronione.
(1.1) træl (2.1) pukle
slaveri , slavinde slavisk
slave ()
(1.1), (2.1)
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język słowiański przymiotnik (2.1) słowiański
(2.1) ~, ~s
(1.1) Le russe est du slave. → Rosyjski jest językiem słowiańskim. (2.1) Cyrille et Méthode ont évangélisé les peuples slaves de l'Europe centrale. → Cyryl i Metody ewangelizowali narody słowiańskie Europy Środkowej. (2.1) Les langues slaves sont des langues indo-européennes. → Języki słowiańskie to języki indoeuropejskie.
(2.1) vieux slave • panslave
(1.1) langue slave
slaviser Slave, slavistique
slave ()
przymiotnik (1.1) słowiański
slave ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niewolnik, niewolnica
(1.1) en slave, slaven, slaver, slavene
(1.1) Kunta Kinte ble kidnappet i Afrika og solgt som slave i Amerika. → Kunta Kinte został porwany w Afryce i sprzedany w Ameryce jako niewolnik.
(1.1) trell
slaveri slavisk
slave ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niewolnik