teatyn ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zakonnik z katolickiego zgromadzenia opartego na regule św. Augustyna, założonego w XVI w. we włoskim Chieti;
(1.1)
(1.1) Wszyscy pamiętali ich z dzieciństwa i młodości jako chłopców nieco wyniosłych, bo kształconych u teatynów, noszących się prosto i dumnieOlga Tokarczuk Księgi Jakubowe, Wydawnictwo Literackie sp. z o.o., Kraków 2014, ISBN 978-83-08-04939-3..
(1.1) < Teate Marrucinorum, łacińskiej nazwy miasta Chieti
baskijski: (1.1) teatino włoski: (1.1) teatino