teatyn ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zakonnik z katolickiego zgromadzenia opartego na regule św. Augustyna, założonego w XVI w. we włoskim Chieti;

(1.1)

(1.1) Wszyscy pamiętali ich z dzieciństwa i młodości jako chłopców nieco wyniosłych, bo kształconych u teatynów, noszących się prosto i dumnieOlga Tokarczuk Księgi Jakubowe, Wydawnictwo Literackie sp. z o.o., Kraków 2014, ISBN 978-83-08-04939-3..

(1.1) < Teate Marrucinorum, łacińskiej nazwy miasta Chieti

baskijski: (1.1) teatino włoski: (1.1) teatino