sport () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla zdrowia, współzawodnictwa lub przyjemności; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) papieros marki „Sport”, później „Popularne”
(1.1) (2.1)
(2.1) Ojciec jeszcze dziś prosi w kiosku o sporty i kioskarka wie, o które papierosy mu chodzi.
(1.1) uprawiać sport • zajmować się / parać się sportem • dyscyplina sportu • sporty letnie / zimowe • sport elektroniczny • sport narodowy • sport kontaktowy (2.1) kopsnąć sporta • sztachnąć się sportem • zaciągnąć się sportem • daj sporta • palić sporty • paczka sportów
(2.1) sporciak, szport, popularny
(2.1) papieros
sportowiec , sporcik sportowy, wysportowany sportowo
sport to zdrowie
Maria Nagajowa, Odpowiednie dać rzeczy słowo, wydanie IV, WSiP, s. 78.
afrykanerski: (1.1) sport angielski: (1.1) sport arabski: (1.1) رياضة azerski: (1.1) idman baskijski: (1.1) kirol białoruski: (1.1) спорт bułgarski: (1.1) спорт czeski: (1.1) sport duński: (1.1) sport , idræt esperanto: (1.1) sporto estoński: (1.1) sport fiński: (1.1) urheilu francuski: (1.1) sport galicyjski: (1.1) deporte gudźarati: (1.1) ખેલ (khēla) hebrajski: (1.1) ספורט (sport) hindi: (1.1) खेल (khel) hiszpański: (1.1) deporte interlingua: (1.1) sport islandzki: (1.1) íþrótt , sport jidysz: (1.1) ספּאָרט (sport) kabylski: (1.1) addal kataloński: (1.1) esport , deport łotewski: (1.1) sports niemiecki: (1.1) Sport nowogrecki: (1.1) άθλημα , αθλητισμός , σπορ polski język migowy: portugalski: (1.1) esporte romansz: (1.1) sport rosyjski: (1.1) спорт rumuński: (1.1) sport slovio: (1.1) sport (спорт) słoweński: (1.1) šport szwedzki: (1.1) sport , idrott turecki: (1.1) spor tybetański: (1.1) ལུས་རྩལ węgierski: (1.1) sport wietnamski: (1.1) thể thao wilamowski: (1.1) sport włoski: (1.1) sport
sport ()
rzeczownik (1.1) szczebel, poziom, stopień (1.2) sport
sport ()
Tasmania
rzeczownik policzalny (1.1) sport (aktywność lub gra) rzeczownik niepoliczalny (2.1) sport (ogólnie) rzeczownik (3.1) osoba prezentująca określone (dobre lub złe) zachowania sportowe (3.2) zabawka udająca coś (3.3) hazard (3.4) nietypowy okaz (3.5) kumpel (zwykle przy zwracaniu się do niego) czasownik (4.1) bawić się, grać (4.2) drażnić, bawić się kimś (4.3) obnosić się z
(1.1, 3.1-5) sport; sports (2.1) sport; (4) sport, sported, sported, sports, sporting
(2.1) I like sport. → Lubię sport. (3.1) He may have won, but he is a poor sport. → Może i wygrał, ale nie zachowuje się sportowo.
(2.1) sports
sporting, sporty sportsman, sportsmanship, sportswoman
good sport • poor sport
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sport
šport , sportaš sportski
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) sport
(1.1)
sportovec sportovní sportovat
sport ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sport
(1.1) en sport, sporten,
(1.1) Hun dyrker aldrig sport. → Ona nigdy nie uprawia sportu. (1.1) Passer det, at fodbold er Danmarks mest populære sport? → Czy to prawda, że piłka nożna jest najpopularniejszym sportem Danii? (1.1) Ishockey er en hurtig holdsport, der spilles på enten naturlig is eller kunstig is i haller. → Hokej na lodzie to szybki sport zespołowy rozgrywany albo na naturalnym lodzie albo na sztucznym lodzie w halach.
(1.1) at dyrke sport • holdsport
(1.1) idræt
sportslig
sport ()
(1.1) sport, sportowy
sporto, sportejo, sportilo, sportulo, sportulino, sportisto, sportistino, sportludo sporta sporti, sportumi
sport ()
rzeczownik (1.1) sport
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sport
sportif
sport ()
rzeczownik (1.1) sport
sportive
sport ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szczebel, stopień (1.2) sport
(2.1) 1. 2. i 3. czasownika sporten (2.2) czasownika sporten
(1.1-2) sport; sporten
sport ()
rzeczownik (1.1) sport
sport ()
rzeczownik (1.1) sport
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sport
sportist , sportista sportiv
sport ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) sport
(1.1)
sport () спорт
rzeczownik (1.1) sport
(1.1) sportis
(1.1) Ktor sport lubisx? → Który sport lubisz?
sport ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sport
(1.1) en sport, sporten, sporter, sporterna
(1.1) hästsport • sportkommentator • sportnyhet
(1.1) idrott
sporta sportslig
sport ()
rzeczownik (1.1) sport
(1.1) autósport • csapatsport • jégsport • küzdősport • labdarúgósport • lósport • repülősport • sportág • sportáru • sportautó • sportbajnok • sportbarát • sportbemutató • sportbolt • sportcél • sportcikk • sportcipő • sportcsapat • sportcsarnok • sportegészségügy • sportegyesület • sportélet • sportellenes • sportember • sporteredmény • sportesemény • sporteszköz • sportfegyelem • sportfelszerelés • sportférfi • sportfogadás • sporthét • sporthajó • sporthír • sporthíradó • sporthorgász • sportirodalom • sportiskola • sportjelvény • sportkabát • sportkapcsolat • sportkedvelő • sportklub • sportkocsi • sportkombinát • sportkör • sportközvetítés • sportkultúra • sportküzdelem • sportlap • sportlétesítmény • sportlövészet • sportlövő • sportmellény • sportmérkőzés • sportműsor • sportműszó • sportnadrág • sportoktató • sportorvos • sportöltöny • sportöltözet • sportőrület • sportpálya • sportprimadonna • sportpolitika • sportrepülő • sportrepülőgép • sportrovat • sportruha • sportsapka • sportstadion • sportszakosztály • sportszár • sportszatyor • sportszellem • sportszenvedély • sportszer • sportszerű • sportszervezet • sportszív • sportszövetség • sporttárs • sporttelep • sportteljesítmény • sporttér • sporttevékenység • sporttiszt • sportújság • sportuszoda • sportügy • sportünnepély • sportüzlet • sportverseny • sportvilág • sportviselet • sportzakó • tömegsport • úszósport
sportolás, sportoló sportol sportos
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sport (1.2) wychowanie fizyczne, wf, wuef
sportmaon
sport ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sport
(1.1)
(1.1) fare dello sport / praticare lo sport → uprawiać sport
sportiva , sportività , sportivo sportivo sportivamente