malpaco ()
rzeczownik (1.1) niezgoda, kłótnia, niepokój
(1.1)
(1.1) semi malpacon → siać niezgodę • kaŭzi malpacon → powodować niezgodę
(1.1) milito
(1.1) paco
malpaceto, malpaculo malpaci, malpacigi, malpaciĝi malpaca, malpacema malpace
disputoj kondukas al malpaco • ĝi estas malpaco pri la reĝa palaco • kie minaco, tie malpaco • konsento konstruas, malpaco detruas • malpaco pro limo fariĝas kutimo, malpaco pro kredo fariĝas heredo • pli valoras paco malbona, ol malpaco plej bona • venas rido post minaco, kaj paciĝo post malpaco