pastuch ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domoweMały słownik języka polskiego, Warszawa 1969 (1.2) o człowieku niewykształconym, zacofanym, często z prowincji lub ze wsi rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) (2.2) defibrylator
(1.1-2)
(1.1) pasterz, skierdż
(1.1) baca, gęsiarek, kowboj, koziarz
pasterz pastuszek pastuszka paść , pasać , wypasać pastuszy, pastusi, pasterski, wypasiony
(1.1) tłumaczyć jak pastuch krowie (na rowie) • nim pastuch się skwapi, wilk cielę załapi • chyba kończy się świat – świnia z pastuchem za pan brat • pobratała się świnia z pastuchem
(1.1)
angielski: (1.1) cattleman, herdsman, cowherd, goatherd baskijski: (1.1) behizain, unai białoruski: (1.1) пастух fiński: (1.1) lehmipoika gruziński: (1.1) მწყემსი hiszpański: (1.1) vaquero interlingua: (1.1) caprero jidysz: (1.1) פּאַסטעך, פּאַסטוך kazachski: (1.1) бақташы litewski: (1.1) piemuo nowogrecki: (1.1) βοσκός rosyjski: (1.1) пастух szkocki gaelicki: (1.1) gille-cruidh tetum: (1.1) bibi-atan ukraiński: (1.1) пастух wenecki: (1.1) piegoraro wilamowski: (1.1) kjȳt włoski: (1.1) vaccaio