intern ()
rzeczownik (1.1) internowany, internowana (1.2) praktykant, praktykantka (1.3) stażysta, stażystka (1.4) lekarz stażysta czasownik (2.1) internować
(1.1-4) intern; interns
(1.1) internee
internship, internment internship
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny
(1.1) intern, internt, interne
(1.1) Interne stridigheder brød endelig den toogtresårige fredsperiode. → Wewnętrzne spory ostatecznie położyły kres sześćdziesięciodwuletniemu okresowi pokoju.
(1.1) indre
(1.1) ekstern
internat internere, internalisere
intern medicin → interna, medycyna wewnętrzna
intern ()
(1.1) wewnętrzny
interna, internula interne interno, internaĵo, internulo, internulejo internigi
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny
(1.1) intern , interna ; interns , internes
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny
(1.1)
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny
(1.1) ekstern
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny
intern ()
przymiotnik (1.1) wewnętrzny